Mostrando entradas con la etiqueta escultura. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta escultura. Mostrar todas las entradas

sábado, 18 de marzo de 2017

MOAI TERMINADO

Despois de varios intensos días de traballo, esforzos, dúbidas e mesmo saídas ao río a buscar pedras, aí está o noso neno. Só lle falta un nome...introduce un comentario coa túa proposta!!


Na imaxen superior vemos o aspecto do moai co cemento impermeabilizante (dúas caas), e abaixo o aspecto final coa pintura (esmalte en spray e con brocha, diferentes cores con base gris)





lunes, 6 de marzo de 2017

MOAI ESTRADENSE

 O equipo A

No taller de VOLUME estamos a construir (se se deixa) un MOAI de mediano tamaño, baseado nun desenvolvemento que atopamos e mercamos na rede (hai moitos, de formas moi variadas e interesantes, só tedes que buscalos en etsy, pinterest...).
Coa inestimable axuda da nai de Ainoa Iglesias, que nos deu varias caixas de electrodimésticos, comezamos o traballo, con Ivette aos mandos do DEBUXADO en planos recortables das pezas sobre cartóns.
Tras recortalas, as ensamblamos usando ferraxes de papelería, para o que tamén foron de gran axuda os alumnos de Plástica de 4º, sobre todo Aroa, que aproveitou a súa axilidade para meterse no monstruo e pechalo por dentro, deixándo rematado o armazón.



Pero esto estaba só no comezo....recheamos a figura de papeis de libros vellos e decidimos si ía ser emprazada no INTERIOR ou no EXTERIOR do centro...

E tomamos a decisión máis complicada: EXTERIOR...tiñamos que rechear a figura de cemento portland e despois rematala por fora con cemento impermeabilizante.
Para comezar, impermeabilizamos con plástico a base da figura




Din que os habitantes da illa de Pascua tiñan que facer moito esforzo para mover os seus moais de pedra...pero nós fixemos case o mesmo esforzo en tentar evitar que o noso moai se estragase...
O tempo húmido fixo que o cemento non fraguara rápidamente, e a forza expansiva do líquido abriu grietas nas paredes de cartón, deformando a cara de moia ata facerlle pór unha mueca de cabreo...seguramente axudaron o noso xeito artístico-chapuceiro, pero finalmente triunfante.

Pouco a pouco fixémonos cos mandos do xigante...recheámolo de cemento e de moitos, moitos libros vellos (este home si que estudiou, ten na cabeza libros de texto para moitas vidas) e aplicámoslle unha lixeira capa no exterior. Todo elo grazas aos capataces de obra José e Miguel, que ademáis nos amenizou a velada co seu impagable show...
E así, cansados, co pelo cheo de cemento, chegamos ao fin das clases, agardando que isto fragüe e poidamos seguir adiante co noso amigo o xigante....mañá máis e mellor...























lunes, 12 de septiembre de 2016

VOLUMEN

Este curso 2016 2017 empezaremos el taller de Volumen con un poquito más de material que el curso pasado, y con muchas e interesantes cosas que hacer por delante.
La experiencia del curso pasado con LA PENSADORA, una escultura de gran formato realizada íntegramente con papel reciclado de libros de texto, un trabajo colectivo que permanece "pensando" en la tercera planta, nos da pie a continuar en esa línea de trabajo y plantear para este curso un proyecto colectivo de  similares características.



La PENSADORA está basada en el Pensador de Auguste Rodín, escultura de las que existen varias copias en bronce, la mayor parte en París. Representa un hombre sentado en actitud reflexiva, en una postura muy bien pensada por parte del escultor, ya que las extremidades y sus apoyos en la masa central equilibran a la pieza, de forma que resulta autosustentante.
En el caso de nuestra pensadora ni tan siquiera hay una estructura rígida interior, y el apoyo del peso sobre la mesa, y de las partes salientes sobre el cuerpo central, logra que la escultura, a pesar de la fragilidad de la materia prima, sea estable.

La estructura de la construcción (de la nuestra) se hizo a base de bolas de papel, que en hileras y atadas con cinta, formaron vainas, las cuales sirvieron después para hacer haces de mayor anchura. Es decir, es una estructura sencilla, ligera y relativamente fácil (y desde luego, barata) de hacer, respetuosa con el medio ambiente (los libros iban a ser destruídos), aunque también trabajosa.
Pero el secreto estuvo en el gran trabajo en equipo de toda la clase, algo que esperemos se repita este curso.



Aunque la idea es que sean los propios alumnos los que desarrollen el proyecto que haremos este curso en su totalidad, lanzamos alguna propuesta para empezar a hacer girar los engranajes de las cabezas...las de cada uno y la gran cabeza que es la resultante de  tener un equipo pensando en la misma dirección...
Podemos partir, como en el curso pasado, de una estatua reconocible, (el Discóbolo, el David...) y hacer una versión de esa obra, utilizando otra vez material reciclado (puede ser papel de los libros de texto que se tiran cada año, u otra cosa). En el caso de la Pensadora, pensamos, valga la redundancia, que muchas representaciones escultóricas de figuras humanas (no sólo en épocas pasadas, ahora también) suelen figuras masculinas, apareciendo la mujer en figuras en las que representan un papel pasivo u ornamental, (o bien representaciones de vírgenes, lo que viene a ser más o menos lo mismo).
A un hombre (real o mitológico), le es reconocido ese papel activo e inmortalizado en el arte, pero no suele reconocérsele lo mismo a una mujer.
Esto no es algo que se haya superado...si leemos las crónicas sobre los medallistas olímpicos españoles en Río 2016, por poner un ejemplo reciente, veremos que el tratamiento periodístico a las mujeres medallistas (que por cierto, son mayoría) les atribuye un papel pasivo con respecto a sus entrenadores (hombres) e incluso con respecto a sus parejas.
Por eso, feminizamos el pensador...en el MGB es una pensadora, como la siguiente propuesta podría ser una discóbola o una lanzadora de honda que ha acabado con un gigante.

Pero esto no son más que propuestas, que el alumnado puede tener en cuenta o no...lo que seguro que haremos es una gran escultura: clásica o no, femenina o no, de papel o de otra cosa, figurativa o abstracta...pero en todo caso, fruto del trabajo (y del diseño) colectivo y mancomunado.

Este proyecto empieza a rodar ya, aunque se realice ya avanzado el curso, así que id pensando qué se puede hacer...hay millones de ideas geniales por el aire que están deseando ser cazadas cual pokémons...y entre amigos se caza mejor que solo...

Y mientras pensamos en esto, echaremos a rodar con el taller, con pequeños trabajos, inicialmente de modelado, con arcilla, papel maché, escayola, cera...incluso cosas hechas con la impresora 3d que se está terminando de montar en el taller de tecnología.
El curso promete! Id trayendo los mandilones...


miércoles, 27 de abril de 2016

A PENSADORA





Estas imaxes que estades a ver son a primicia do que vai a ser a grande escultura sobre A PENSADORA, baseada no "Pensador" de Rodin. Vai quedar, seguramente, no segundo andar, no espazo entre as dúas escaleiras, e será una figura femenina sentada (ao modo do Pensador), que, de estar en pé, mediría uns tres metros e medio.
A gran obra está a ser feita con material de refugallo, vellos libros de texto que foron quedando de anos pasados, e cos que se fixo, non só a estrutura, senón tamén (farase) o exterior, o envolvemento co que será rematada a peza.
A estrutura fíxose a base de bolas de papel, feitas coas páxinas do libro, xuntándolas en liñas, e "atando" estas liñas en feixes, segundo a lonxitude e espesor que se precise para cada parte.
Non se ensamblará todo ata que estea no seu emprazamento definitivo, e alí será definitivamente reforzada e rematada.
Os alumnos repartiron o traballo dun xeito moi especializado, temos dende os nosos "bolistas profesionais", Iván Sueiro, Daniel Suárez e Santi, ata os que van dando forma as diferentes partes da peza: Laura Rivero, María Villamor, Diego, Ariadna, etc...
O resultado promete ser impoñente...

martes, 24 de marzo de 2015

Visita á Fundición "Irmáns Ocampo" e ao obradoiro do escultor Francisco Pazos

O pasado 18 de marzo alumnos e alumnas do Bacharelato de Artes Plásticas realizaron unha visita á fundición de campás "Irmáns Ocampo" en Arcos da Condesa (Caldas de Reis), fundada en 1630, a máis antiga de España en activo.

No mesmo día  tamén realizaron unha visita ao obradoiro do escultor Francisco Pazos en Meaño, que fixo de guía e explicou o seu proceso de traballo. Todo un luxo contar co autor da obra para satisfacer a curiosidade do visitante!

Agradecemos tanto a Enrique Ocampo como a Francisco Pazos a súa disponibilidade e amabilidade.