Mostrando entradas con la etiqueta modelado. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta modelado. Mostrar todas las entradas

domingo, 21 de enero de 2018

MODELANDO CON CABECIÑA

No taller de VOLUME en primeiro BAC de artes estamos a facer modelado con moita cabeza. Moitas e con moito peso: Rosalind Franklin, Castelao, Patti Smith...e outras ilustres cabezas que fixeron máis grande o mundo da ciencia, das artes, das humanidades...
O primeiro paso é facer unha estrutura sólida para que podamos proceder ao modelado sin que o barro pese moito e se desmorone.
Con madeira, papel, parafusos e malla de galiñeiro, facemos unhas formas básicas das cabezas dos elexidos, nas que iremos pousando o barro para despóis modelar.
A esto seguirá o baleirado en escaiola das pezas, e o positivado definitivo en espuma de poliuretano, xa que o resultado ten que ser moi lixeiro, posto que se vai pendurar na parede do primeiro andar, xunto coas lendas que expliquen o que fixeron estas personas, aportacións que sempre os manterán vivos na nosa memoria, a memoria desa cabeza colectiva que é a humanidade.












sábado, 17 de diciembre de 2016

BALEIRADO DUNHA PEZA DE ARXILA

Imos ver como facer un baleirado a partir dunha peza feita en arxila, usando escaiola para obter un molde, e unha vez temos o molde, facer un positivo definitivo, neste caso utilizando espuma de poliuretano.
O resultado aínda non o sabemos, pero aquí tedes unhas imaxes moi claras do PROCESO.

-Primero temos que facer un modelado en arxila da peza que queramos obter. Ten que ser unha peza fácilmente DESMOLDABLE. É dicir, non pode ter ocos grandes nin formas que impidan a saída dun molde ou cofre de dúas pezas que fagamos sobre ela. Un busto é unha forma ideal.
Aquí temos un busto rematado en primeiro plano...e en seguro plano, unha impagable imaxen de Alicia modelando con luvas. Unha nova técnica!



Para facer un busto dun tamaño mediano-grande necesitamos construir unha estrutura para que a arxila non se desmorone e aguante durante o resto do proceso. Podemos facer unha sinxela estrutura usando unha táboa de madeira como base, e sobre ela clavar un listón, e rodealo con reixa de alambre, á que lle damos a forma aroximada da cabeza que imos modelar. Sobre ela imos poñendo o barro e modelando a figura. María en acción...



Unha vez rematada a cabeza, separamos cun material impermeable, fino e plano (láminas de lata ou plástico) a forma en dúas mitades, separadas nun corte vertical que non pase por zonas importantes da figura. Sobre a arxila salpicamos ESCAIOLA semilíquida (mesturada con auga) en varias capas (cada vez máis espesas) ata conseguer DOUS PARTES DUN MOLDE, cada unha a un lado da liña que fixemos coas láminas de plástico. É importante que, unha vez seca a escaiola, as dúas partes do molde poidan separarse da figura en arxila, sen quedar soldadas entre sí.
A figura de arxila pérdese e obtemos o molde en negativo desa forma.










Se o molde (e o desmoldeado) están ben feitos, o negativo rexistrará todos os detalles da figura orixinal, que pasarán máis tarde ao(s) positivo(s) que fagamos con este molde.

O que agora é moi importante é tratar a escaiola, que é un material poroso e con tendencia a absorber o que entre en contacto con ela, con unha sustancia DESMOLDEANTE. Ceras, parafinas, vaselina ou xabrón son bos para esto...Como imos facer o positivo cunha sustancia tamén moi pegañenta, temos que combinar dous desmoldeantes fortes. Darémoslle unha capa de CERA LÍQUIDA ao interior do molde, e sobre ela, unha capa máis de xabrón.
A cera líquida quitaralle algo de detalle á peza, pero é preferible esto a que a espuma se pegue á escaiola e nos arruine o traballo.
Poñemos cera a calentar e , en estado líquido a vertemos no interior do molde, e rápidamente a estendemos cos dedos (a cera líquida non queima, derrítese aos 80º) para que non aplane en exceso os valles da figura negativa.












A parte interior do molde queda "encerada e fácilmente desmoldeable. Poderíamos xa facer un baleirado positivo tamén con escaiola ...Pero a ESPUMA DE POLIURETANO que imos usar esixe máis seguridade no desmoldeado do positivo, así que sobre o interior imos darlle ademáis unha capa de XABRÓN para asegurar aínda máis ese desmoldeado.













Feito esto, só queda UNIR as dúas partes do cofre o molde, e unilas FORTEMENTE, porque a espuma de poliuretano aumenta moitas vefces o seu tamaño e tende a expandir o oco no que se inserta. Si frenamos esta expansión faremos que a espuma quede sen poros e cun aspecto máis consistente. Para esto ATAMOS as dúas partes do molde con varias voltas de cinta ou con cordas.
Previamente preparamos un pouco máis de escaiola (aí está José facendo a operación) para SELLAR os bordes do cofre.



























E feito isto, só queda coller a espuma e chear o noso molde (que é máis grande do que parece, son moitos litros os que caben nunha cabeza) de espuma de poliuretano. Deixar o molde cheo de espuma co oco cara arriba..e agardar a que seque.
O luns saberemos en que acaba todo isto...













sábado, 23 de enero de 2016

AS MANS NA MASA

Este 2016 comezamos forte en VOLUME.
Estreando TORNO, feito e cedido por MANUEL, pai de María Villamor, e dándolle ao barro, para despois facer algún que outro vaciado.
Iremos subindo por aquí os resultados, cando o resultado estea máis avanzado...

Fotos de Paula Fernández

jueves, 6 de junio de 2013

AFIANDO O LÁPIS

A gran columna de porexpan que nos cedeu o ano pasado ARTEFACTO para facer unha escultura con ela, xa se está a converter nun LÁPIS xigante. Andan nelo os alumnos de 3ºB, que modelaron a forma con serruchos prestados polos profesores de tecnoloxía, e despois forraron con papel + cola de carpinteiro + cola de empapelar.
O resultado pintarase cunha base de pintura plástica blanca, e finalmente cas cores tradicionais dos lápices, amarelo e negro.
A idea é que quede exposto verticalmente no patio durante os últimos días do curso (e si gusta ao personal, alí pode quedar...)

Podemos ver o estilo torero de Gonzalo, encolando mirando ao tendido. Un maestro


















martes, 29 de enero de 2013

COAS MANS NA MASA

Os alumnos de 4º andan coas mans na masa, ou máis concretanmente, no BARRO.
Modelando figuras, broches, obxetos, e todo tipo de cousas que prometen acabar tendo moi boa pinta.
Aquí unhas fotos da OPERACIÓN BARRO...

 Tania, Alba, Soraya e Andrea coas mans na masa
 O esquelete da figura que van comezar a modelar, obsequio de Marisa Otero, que tamén lle da (e moi ben) a esto de modelar.
 Unhas alumnas modelando unha figura, a seis mans...
 O home musculoso que fan estas alumnas non é que sexa o David de Miguel Angel, pero eso sí, está mellor dotado...


En pouco tempo subiremos máis cousas, tanto de 4º eso como de 1º de Bacharelato de Artes, que están tamén traballando con alginato, cartón fallero, e outras formas de modelado e baleirado...

martes, 31 de enero de 2012

Es CULTURA

En primeiro e segundo do bacharelato artístico montamos un obradoiro de modelado, que non vai durar moito, pero que servirá para que os alumnos teñan uns coñecementos básicos desta materia, que aínda non se oferta dentro do bacharelato de artes no MGB, pero que o fará nun futuro.

O modelado pode considerarse tamén como unha parte, canto menos complementaria, da materia de DEBUXO, en tanto que, se temos como obxetivo a REPRESENTACIÓN ou interpretación da realidade, e o debuxo supón un cambio dimensional (das 3d da realidade as 2d do papel ou da pantalla), o modelado e a escultura son unha especie de paso intermedio, xa que conserva a tridimensionalidade do que vemos no seu papel representativo, e axuda despois á hora de OBSERVAR a realidade e descodificar esa tridimensionalidade e convertila en algo plano, cun volumen ficticio.

Neste obradoiro estamos a facer todo tipo de cousas: primeiro, vendo que o modelado non é só a manipulación de barros ou arcillas: pódese modelar con papel de periódico e cinta de embalar, con material reciclado, con plástico, con porexpan, ou con materiais duros como madera ou pedra (aínda que neste caso as nosas mans precisarán a axuda de ferramentas)


Aqií, por exemplo, temos un brazo feito con papel e cinta. Para endurecelo poderiamos usar vendas de escaiola, cemento, poliester con fibra de vidro, etc...


Nestas outras imaxes podemos ver aos alumnos de PRIMEIRO traballando arreo na arcilla, xa sexa da que necesita cocción ou da sintética, que endurece ao aire, e pódese usar sin necesidade de cocer.
A finalidade de cocer os obxetos é que se poidan usar para cocinar ou comer, polo que en obxetos que non se van mollar ou usar como pratos para comer, poderíamos usar barro normal barnizado.



 Na imaxen de arriba temos a Rubén, ao que vemos tamén abaixo, nun plano máis aberto

 Aquí temos tamén a Miguel, Alejandro eAndrés


 E de Andrés vemos tamén un plano máis cercano



Abaixo vemos as mans de Carlos traballando nun borralleiro



Traballos en proceso


Adrián Picallo tamén en pleno traballo



 E outro borralleiro e un interesante colgante de Alberto Barros antes, durante e despois do proceso de barnizado






De Alba Rodriguez temos este exemplo de BALEIRADO: esto é unha técnica que permite reproducir en serie unha escultura mediante un proceso intermedio: facer un molde ou negativo da figura.
Neste caso a figura inicial (destinada a perderse) fíxose en barro, o molde en SILICONA, e as copias en escaiola


Tamén aquí podemos ver exemplo de borralleiros de Marta Balo e Paula Pájaro modelados directamente da escaiola, o que tamén require ferramentas




E outra forma de facer BALEIRADOS, pero xa non dunha escultura senón da realidade mesma, é o ALGINATO. Composto de uso médico, para moldes de odontoloxía, é un composto inocuo que pode ser usado para reproducir partes do corpo cunha precisión impresionante.


Estas son as mans de Marta Quinteiro, Alba Rodriguez e a de Mariano,
O problema dos moldes de arginato é que non permiten a seriación, son de un só uso, xa que é un material tan fino como perecedeiro, unha vez mesturado con auga.
O proceso de moldeado e desmoldeado débese facer con rapidez e precisión, xa que o tempo de fraguado é de dous minutos e medio.