Bitácora do Bacharelato de Artes, Educación Plástica e Audiovisual do IES Manuel García Barros de A Estrada.
Mostrando entradas con la etiqueta Paula Fernández. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Paula Fernández. Mostrar todas las entradas
miércoles, 9 de noviembre de 2016
jueves, 29 de septiembre de 2016
CAL SERÁ A PORTADA DE PREBE#5 ???
Aquí están as 17 portadas!!!, 17 propostas diferentes, frescas e persoais, para elexir entre todos (os habitantes do MGB) e entre todas (as portadas), cal será a que abra a nosa revista, nada menos que o número 5.
VOTA na columna da dereita e axuda a deseñar o NÚMERO 5 !!
PROPOSTA 01 (portada + contra)
...e a súa contraportada:
PROPOSTA 03
PROPOSTA 04
PROPOSTA 11
PROPOSTA 12
PROPOSTA 13
PROPOSTA 14
PROPOSTA 15
VOTA na columna da dereita e axuda a deseñar o NÚMERO 5 !!
PROPOSTA 01 (portada + contra)
...e a súa contraportada:
PROPOSTA 02 (portada + contra)
PROPOSTA 03
PROPOSTA 04
PROPOSTA 05
PROPOSTA 06
PROPOSTA 07
PROPOSTA 08
PROPOSTA 09
PROPOSTA 10
PROPOSTA 12
PROPOSTA 13
PROPOSTA 14
PROPOSTA 16
Etiquetas:
Ariadna,
Brais,
deseño,
Diego,
Evelyn,
Guillermo,
jenifer,
jessica iglesias,
Julia,
Laura Rivero,
Maria Brea,
maria villamor,
Miguel Valiño,
Noelia calvo,
Nuria Blanco,
Paula Fernández,
prebe,
sergio,
yabsera
domingo, 15 de mayo de 2016
ÚLTIMOS TOQUES Á "PENSADORA"
Os alumnos de 1º Bac de Artes remataron esta pasada semana a escultura xigante da "Pensadora", baseada no Pensador de Auguste Rodin.
Unha figura feita a base do papel de refuagallo de centos de libros de texto que estaban almacenados polo centro, e que agora pasan a ter una segunda vida útil.
Podedes vela na segunda planta do edificio do instituto.
Pronto levará etatuados na "pel"os nomes de todos os que a construiron: Laura Rivero, Iván Sueiro, María Villamor, Daniel Suárez, Santiago Silva, Diego García, Ariadna Bermejo, Brais García, Maria Brea, Julia Arcay, Nuria Blanco, Gullermo Fernández, Paula Fernández...
Dotar dunha estrutura autosustentante á figura foi o principal problema ao que tivemos que nos enfrontar: había que, ou ben configurar unha estrutura interna ríxida (con paus de madeira ou metal, a modo de esquelete), ou facer unha forma exterior ríxida e dura de xeito que a propia forma exterior fóra o andamio sustentante, a modo de exoesquelete, como nas estatuas de bronze ou de fibra de vidrio, materiais moi ríxidos.
A solución foi algo máis preto desta última idea, aínda que o recubremento da figura non é tan ríxido coma estes materiais. O principal elemento de estabilidade da figura foi a propia postura da "rapaza", que estudamos durante semanas na aula de volumen. Como do mércores ao luns non temos clase, deixábamos a figura a medio facer, con todas as partes de papel aínda sin "soldar". A meirande parte das veces, algunha parte caía ou escorregaba, e fomos pulindo esta postura ata que vimos que era estable.
Tamén nos axudamos, no cobremento, de vendas de escaiola, e sobre todo, de papel encolado con unha alta concentración de alquil, e disposto en tiras que aseguraban unha resistencia á tracción ao se endurecer, procurando concentrar máis esta resistencia á tracción en zonas sensibles como a unión do torso coa cabeza e cos brazos.
A estrutura interna da figura está feita con bolas de papel unidas a modo de vainas, e voltas a unir ao ancho formando feixes. Con estos feixes fixemos as partes: dúas pernas, divididas en tres partes, dous brazos, tamén feitos en tres tramos, a cabeza (que ten o interior de porexpan, non de papel, para alixeirar o peso), o torso (onde deixamos moitos, motísimos libros de texto), e as cadeiras, unidas logo co torso.
Levamos todo en pezas, xa rematado, o segundo piso, e alí, con dúas mesas que estaban para tirar facendo de "peana" e algúns libros máis facendo unha "cama" que aumentaban a estabilidade pasiva da figura, ensamblamos todo co mesmo que ensamblamos as bolas e os feixes, cinta de embalaxe.
Unha vez feito o ensamblaxe, encolamos varias capas...e aquí tedes o resultado...
Unha figura feita a base do papel de refuagallo de centos de libros de texto que estaban almacenados polo centro, e que agora pasan a ter una segunda vida útil.
Podedes vela na segunda planta do edificio do instituto.
Pronto levará etatuados na "pel"os nomes de todos os que a construiron: Laura Rivero, Iván Sueiro, María Villamor, Daniel Suárez, Santiago Silva, Diego García, Ariadna Bermejo, Brais García, Maria Brea, Julia Arcay, Nuria Blanco, Gullermo Fernández, Paula Fernández...
Dotar dunha estrutura autosustentante á figura foi o principal problema ao que tivemos que nos enfrontar: había que, ou ben configurar unha estrutura interna ríxida (con paus de madeira ou metal, a modo de esquelete), ou facer unha forma exterior ríxida e dura de xeito que a propia forma exterior fóra o andamio sustentante, a modo de exoesquelete, como nas estatuas de bronze ou de fibra de vidrio, materiais moi ríxidos.
A solución foi algo máis preto desta última idea, aínda que o recubremento da figura non é tan ríxido coma estes materiais. O principal elemento de estabilidade da figura foi a propia postura da "rapaza", que estudamos durante semanas na aula de volumen. Como do mércores ao luns non temos clase, deixábamos a figura a medio facer, con todas as partes de papel aínda sin "soldar". A meirande parte das veces, algunha parte caía ou escorregaba, e fomos pulindo esta postura ata que vimos que era estable.
Tamén nos axudamos, no cobremento, de vendas de escaiola, e sobre todo, de papel encolado con unha alta concentración de alquil, e disposto en tiras que aseguraban unha resistencia á tracción ao se endurecer, procurando concentrar máis esta resistencia á tracción en zonas sensibles como a unión do torso coa cabeza e cos brazos.
A estrutura interna da figura está feita con bolas de papel unidas a modo de vainas, e voltas a unir ao ancho formando feixes. Con estos feixes fixemos as partes: dúas pernas, divididas en tres partes, dous brazos, tamén feitos en tres tramos, a cabeza (que ten o interior de porexpan, non de papel, para alixeirar o peso), o torso (onde deixamos moitos, motísimos libros de texto), e as cadeiras, unidas logo co torso.
Levamos todo en pezas, xa rematado, o segundo piso, e alí, con dúas mesas que estaban para tirar facendo de "peana" e algúns libros máis facendo unha "cama" que aumentaban a estabilidade pasiva da figura, ensamblamos todo co mesmo que ensamblamos as bolas e os feixes, cinta de embalaxe.
Unha vez feito o ensamblaxe, encolamos varias capas...e aquí tedes o resultado...
Etiquetas:
Ariadna Bermejo,
Brais García,
Daniel Suárez,
Diego García,
Gullermo Fernández,
Iván Sueiro,
Julia Arcay,
Laura Rivero,
Maria Brea,
María Villamor,
Nuria Blanco,
Paula Fernández,
Santiago Silva,
volume
Suscribirse a:
Entradas (Atom)




















