...PERO NON SÓ NO MGB

Neste ENLACE, a historia completa!!

PANTASMAS NO MGB

O detetor de pantasmas que temos no MGB (para quen non o saiba, é ese aparato raro que está xunto a porta de entrada) deu sinais de alarma moi fortes esta última semana. Parece ser que uns espíritus extraños andan polo instituto. Non é nada novo, é un fenómeno que vai a máis cara os finais de trimestre, nos que é habitual escoitar psicofonías en forma de choros e lamentos, e todo o mundo anda moi pálido e ten pesadelos.
Pero estas pantasmas non son as habituais. Son pantasmas de entretempo, que xurdiron sen evaluación por medio. Transparéntanse sobre os ladrillos, os muros e os coches dos profesores. Desvanécense rápido, como a euforia de Real Madrid e do Barcelona, e como os espíritus dos contos, saen dun aparello, dun obxeto.
Nas lendas e contos que coñecemos, os espíritus saían dunha lámpara de ouro. Pero agora, cos recortes, os nosos espíritus traslúcidos saen de caixas de cartón mal pegadas con cinta aillante do chino.
É o signo dos nosos tempos, pero os espíritus xeniais non precisan de envoltorios de ouro para se revelar. Poderían saír mesmo dun bote de Nesquik.
Se ten a mala sorte de dar cun destes espíritos na cafetería, nos pasillos, ou mentras está mexando no baño, non os altere nin os provoque. ¡Non mova as súas caixas!, xa que os podería condenar a escuridade eterna, non intente facelos falar nin lles pregunte de qué curso son e qué fan no pasillo. Non poden comunicarse.
Se ten a desgraza de atopalos, chame a policía e cóntelles todo esto que pon aquí, así, literalmente e sen pausas. Probablemente aconsellaranlle deixar de pasar pola aula de plástica e comprarse unha cámara dixital.

AS CÁMARAS ESTENOPEICAS ATACAN DE NOVO

Unha cámara estenopéica, ou cámara escura, non é máis que unha caixa de cartón que fai fotos.

Esta simplicidade conceptual non implica que a cámara non se poda tunear un pouco por fora. Ir por aí adiante cunha cámara cun obxetivo feito cun rolo de papel hixiénico, botóns de cartulina e obturador feito cun cordel queda moi vacilón, máis aínda se fai fotos coa parte de atrás e non co obxetivo co que se supón que as debería facer.

Esta que vemos aquí é a cámara de Oscar Durán, e as fotos que vemos son as de Ariadna Silva e Carlos López

PREBE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

A revista PREBE xa ten NÚMERO UN.

Este histórico, enorme, único, primeiro e marabilloso exemplar pode ser degustado e DESCARGADO aquí mesmo...136 páxinas...que o disfrutedes, en especial os que o fixéstedes posible

PRIMEIROS GRAVADOS E PINTURAS

No taller empezamos a darlle as gubias e as planchas de linóleo. E tamén a pintura. Ríos de tinta corren pola aula de debuxo. E os resultados xa empezan a asomar...Aquí tedes algúns, e tamén imaxes do proceso de traballo. A imaxen de arriba amosa as diferentes etapas (prancha e diferentes estampacións) dunha imaxen de Alberto Barros.

O gravado é un conxunto de técnicas artísticas que teñen por obxectivo crear unha SERIE LIMITADA de imaxes. O seu uso está centrado hoxe nas artes plásticas, xa que o seu uso como reproducción industrial de imaxes quedou obsoleto coa aprición da imprenta, e moito máis hoxe en día coa gran revolución da imaxen que supuso a infografía e sobre todo, internet.
A imperfeción das imaxes resultantes, e o proceso mestura de artesanal e mecánico danlle unha especial aura a este tipo de técnicas, que resultan tamén moi interesantes mesturadas con outras formas de reproducción de imaxes en serie, como a fotografía ou a fotocopia.
O proceso de gravado consiste en furar unha prancha de madeira, metal, ou material análogo a algún deles (metacrilatos, resinas, linóleos...) por medio de gubias, entintar a prancha resultante, e estampar a prancha entintada nun papel por medio dunha imprenta rudimentaria chamada TÓRCULO.
As series do gravado son limitadas e isto vai ser o que estabelecerá o prezo da imaxen artística final (unha imaxen dunha serie máis limitada será máis cara).

O gravado pode ser en OCO ou en RELIEVE, dependendo de cal será a parte da prancha que manterá a tinta para ser impresa, a parte furada ou a parte non furada, respectivamente. O gravado que faremos na clase será en RELIEVE (linoleografía), un tipo de gravado limpo, que non precisa disolventes, ácidos, nin a infraestrutura do gravado en metal, que inclúe produtos corrosivos e tóxicos, e precisa de extratores e lugares de traballo moi ben ventilados, dos que non dispoñemos polo de agora.

Aquí vemos dúas imaxes de traballos xa estampados de Miguel Baliño

Unha prancha de linóleo de Iago Fernández

Outra imaxen estampada de Alba Novoa, da que tamén fixo unha interpretación pintada, ambas baseadas nunha foto de Jean Loup Sieff

Fotografías dos alumnos traballando

Aquí temos a PINTURA de Alba similar ao gravado anterior

E aquí un boísimo debuxo de Marta Quinteiro

E unha pintura de Ariadna Silva, de 4º ESO